Vele mensen reizen dagelijks heen en weer naar en van hun werk, zitten dwangmatig in een file op weg naar een verjaardagsvisite of moeten op familiebezoek.

Toen ik het beeld ontdekte , ik heb geen idee meer wat mijn bron is geweest, was ik meteen gefascineerd: dit moest op mijn bucketlist. Vanuit Den Haag, mijn woonplaats, is het 75 kilometer rijden, dus besloot ik te gaan wanneer het echt goed fotoweer zou zijn.

Dan vraag je je misschien af: wat is goed fotoweer? Dat is wolkenloos weer, zodat je tijdens de twilight zone (het blauwe uurtje) een mooie diepblauwe lucht hebt en het verkeer op de A27 witte en rode lichtbanen door de foto trekt. Het kunstwerk zelf wil ik inflitsen of met mijn stevige zaklamp lightpainten.

De weg ernaartoe

Op een van de wolkenloze dagen in december ga ik in de namiddag op pad. Het voordeel van de maand december is dat de twilight zone al lekker vroeg valt, zo rond vijf uur 's middags. Met behulp van Google Maps heb ik de plek vooraf goed bestudeerd. Er loopt vanaf de openbare weg geen pad naar het kunstwerk; dit zou dus een uitdaging worden.

Met mijn fototas, waarin mijn camera, flitsers en zaklamp zitten, en over mijn schouder een statieftas met drie statieven, besluit ik over de geluidswal te lopen. Dwars door de struiken klim ik op goed geluk omhoog. Boven, in de verte, zie ik de rode trechter van de Big Funnelman. Gelukkig heb ik goede schoenen aan, want het is behoorlijk modderig.

De shoot

Eenmaal bij het kunstwerk aangekomen, loop ik, of liever: klauter, ik eromheen om de beste positie te bepalen. Het mooiste is wanneer ik de lange, flauwe bocht van de snelweg in mijn compositie kan meenemen; die vormt een sterke lijn in het beeld.

Ik experimenteer ook met de flitsers, maar deze hebben te weinig power voor een goede belichting. De zaklamp werkt een stuk beter. Ik maak meerdere verschillende opnamen en kom uiteindelijk uit op mijn 24–70mm-lens, ingesteld op 35mm.

Ik gebruik ISO 31, omdat ik zo min mogelijk ruis wil en een zo lang mogelijke sluitertijd. Die komt uit op 60 seconden, waardoor ik een mooie wit-rode lichtstreep door het beeld krijg. Daarnaast kies ik voor een relatief klein diafragma van f/10 om stervorming in de lantaarns te creëren.

Met de zaklamp schilder ik uiteindelijk twee keer over het beeld heen. Op het eerste gezicht lijkt het een geslaagde foto te zijn.

Resultaat van de Big Funnelman

Pas op de computer zie je echt of een foto is gelukt. Eerst moet ik in het pikkedonker mijn auto nog zien terug te vinden. Dat duurt even, maar uiteindelijk lukt ook dat. Eenmaal thuis ben ik natuurlijk enorm benieuwd.

In Photoshop tune ik de foto lichtjes bij: ik haal de kleuren wat op. Vooral de lucht wil ik diepblauw hebben en de Big Funnelman mag van mij een tikje extra rood krijgen.

De Big Funnelman was na Exposure het tweede kunstwerk dat ik van mijn bucketlist kon afstrepen. Nog drie te gaan, en dan zijn ze compleet.

Over Tino

Tino van Dam is een veelzijdig fotograaf. Naast zijn werk als pers- en reportagefotograaf in de omgeving van Den Haag, is hij ook actief in het geven van workshops. Hij helpt de beginnende  fotograaf op weg in de fotografiewereld. Voor de gevorderde fotograaf organiseert hij landelijke flitsworkshops. Naast zijn werk als fotograaf is hij ook docent in het middelbaar beroepsonderwijs.

Website: tinovandamfotografie.nl

Lees ook Tino zijn verhaal over De Monnik!