De masterclass begon met een presentatie van Faye, hoe zij te werk gaat van pre productie tot en met postproductie! Van hoe zij zowel auto-eigenaren als modellen benadert tot welke kleurcodes zij gebruikt voor bepaalde postproductie.
Faye heeft een unieke fotografiestijl waarin ze regelmatig portretfotografie combineert met automotive fotografie, gecreëerd in een videografische stijl.
Het is helemaal niet zo gek als je het zelf spannend vindt om modellen te benaderen, althans dat vind ik en ik gok dat ik niet altijd de enige hierin ben. Je weet natuurlijk nooit hoe mensen erop reageren, tot nu toe heb ik alleen maar positieve ervaringen met mijn hondenfotografie! Eigenaren van honden reageren enthousiast en geloven regelmatig niet dat ik hun benader. Tuurlijk kan niet iedereen, maar dat is niet erg. 'Nee heb je, ja kan je krijgen!'
Ik heb vaak dat ik dezelfde workflow gebruik bij bijna al mijn fotobestanden. Tuurlijk voor elke sfeer weer net een andere workflow, maar wel dezelfde manier. Ik zeg niet dat je nu per direct een verandering hierin moet aanbrengen. Dat is geheel aan jezelf. Wel heeft het mij weer een eyeopener moment gegeven, het kan ook op een andere manier. Met andere kleuren of andere effecten. Tegenwoordig lees, zie en kun je veel leren van AI en toch heeft een bewerkingsprogramma zoals Photoshop vele mogelijkheden. Ik weet dat ik al die mogelijkheden nog niet heb ontdekt en er nog geen tijd voor gemaakt heb. Ik zou zeggen, neem eens de tijd om echt even weer te leren, op YouTube kun je enorm veel tutorials vinden!
Maar terug naar mijn ervaring van deze masterclass, want ik dwaal weer helemaal af. De locatie was in de indrukwekkende Koepelhal van Tilburg. Wat een grote hal, ik was er nog nooit geweest en wist op voorhand niet wat ik kon verwachten. Na de presentatie van Faye was er een gelegenheid om een hapje te eten, er waren diverse pasta's waar je uit kon kiezen en dit was lekker!
En dan was het eindelijk zo ver! Het fotograferen kon beginnen en als je wilde mocht je zowel een body als objectief van Canon lenen en proberen! Ook ik stond in de rij om apparatuur te testen, ik bedoel waarom ook niet? De camerabody's die aanwezig waren kende ik al, toch heb ik voor een half uur rond geparadeerd met de Canon EOS R5! Naar mijn idee is het niet heel anders dan mijn Canon EOS R6 Mark II. Voor wat mijn doeleinde is met hondenfotografie zal ik eerder de R6 Mark II pakken, gewoonweg doordat deze sneller is wanneer je foto's wilt maken van honden in actie.
Zoals vele weten is de Sigma 105mm F/1.4 DG HSM | Art mijn favoriete lens en gebruik ik die bijna altijd, als het niet altijd is. Toch had ik kort hiervoor een nieuw objectief aangeschaft, de Sigma 35mm F/1.4 DG HSM | Art. Ook deze heb ik op mijn body gezet, erg wennen, maar zeker leuk om mee verder te experimenteren. Een wereld van verschil, voor mensen die al bekend zijn met objectieven die sneller naar landschap-/fisheye fotografie neigen weten dat je beeld 'bol' komt te staan als je dichtbij jouw onderwerp komt. Ik vond het lastig, maar leuk om te kijken hoe ik mijzelf hierin kon uitdagen. Ik ben zo gewend om meer te focussen op medium close shot dan total shot. Ik wilde geregeld dichter bij mijn onderwerpen komen, maar dat gaat niet zo makkelijk als je met een grote groep mensen bent. Het is belangrijk dat je ieder de ruimte geeft om de foto's te maken die hij/zij wilt, maar blijf ook om jezelf denken. Jij doet er ook toe en mag de ruimte innemen om foto's te maken en je kan altijd vragen of je even een stap naar voren mag doen. Daar was iedereen erg relaxt onder, gewoon vragen. Of vragen of je de kleur van de lampen mocht veranderen. Klinkt makkelijk, maar ik als introvert met social anxiety weet hoe lastig dit kan zijn om jezelf letterlijk en figuurlijk naar voren te schuiven.
Hier en daar gaf Faye tips en tricks en kon je alle vragen stellen die je had. Ondanks dat ik een geweldige avond heb gehad, heb ik wel ontdekt dat werken met menselijke modellen niet helemaal mijn ding is. Wat is dat een uitdaging! Vooral het aansturen van de modellen en het bedenken van passende poses vond ik behoorlijk lastig. Het vereist niet alleen creativiteit, maar ook een bepaalde mate van zelfvertrouwen en communicatieve vaardigheden, en daar heb ik gemerkt dat ik nog wat stappen in kan maken. Het is zo anders dan honden natuurlijk. Zo vond ik het ook lastig om achteraf de postproductie te doen. Door mijn andere banen in de zorgsector had ik niet veel tijd om snel aan de slag te gaan met de foto's die ik tijdens deze avond had gemaakt. Dit zorgde ervoor dat ik, toen ik eindelijk de tijd vond, merkte hoe lastig het was om mijn oorspronkelijke ideeën en de sfeer van het moment weer helder voor me te zien. Het creatieve proces voelde daardoor minder vloeiend, en het kostte me meer moeite om echt die cinematic mood te creëren die ik tijdens de shoot voor ogen had.
Desalniettemin was het een waardevolle ervaring om uit mijn comfortzone te stappen en iets nieuws te proberen. Ik vond het een toffe masterclass, maar ik haal niet zo veel energie uit het aansturen van mensen als van honden. Ondanks dat ik automotive een toffe tak vind binnen de fotografiebranche.
