In Het Uur van de Wolf Kort praat ze met en fotografeert ze generatiegenoten van haar oma. Deze nieuwe portretten worden naast foto's van vroeger. Het resultaat is een gelaagd beeld van de generatie. 'Voor jonge mensen is het verhaal van jullie generatie belangrijk,' vind Çigdem. Haar gesprekspartner, Solmaz Göktaș, knikt instemmend. Solmaz vertelt over de dromen die ze had, maar die door haar huwelijk niet door konden gaan. Van dokter worden tot autorijden; niets kon doorgaan, maar ze legde het pad wel klaar voor haar kleindochter Zehra: 'Zij kan bijna alles in haar leven zelf kiezen. Dat vind ik heel fijn.'
De documentaire van net iets meer dan een halfuur laat de moeilijke weg van de Turkse vrouwen uit de '60 zien, maar ook wat die weg heeft opgeleverd. Yüksel schets met de oude en nieuwe foto's hoe hun leven is veranderd en wat ze op moesten geven, maar ook de deuren die ze daarmee voor de volgende generaties openden - zo ook Çigdem's grootmoeder zelf.
De vrouwen in de documentaire zijn niet zomaar van de straat geplukt, maar werden al eerder door Bertien van Manen vastgelegd voor haar boek Vrouwen te gast. In dit boek legde Bertien de dagelijkse levens van de vrouwen van gastarbeiders vast, en daarmee kwam deze ongeziene groep aan het licht. Yüksel vond het belangrijk dat deze vrouwen een vaste plek in de Nederlandse geschiedenis kregen, en zocht ze daarom opnieuw op.
Deze korte documentaire verscheen naast een tentoonstelling en boek met de naam Je moest eens weten. Alhoewel de tentoonstelling voorbij is, is het boek zeker nog het bekijken waard - naast de documentaire zelf natuurlijk. Via NPO Doc is het verhaal met de titel Droombeeld te zien.
