"Mijn fascinatie voor fotografie begon eigenlijk al toen ik een jaar of zes was. Op een dag had mijn vader een gigantische spiegelreflex met een idem objectief aangeschaft. Hij was er dag en nacht mee in de weer en terwijl hij bezig was, observeerde ik hem geregeld. Zijn enthousiasme en liefde voor fotografie, de gefocuste blik in zijn ogen voordat hij de sluiterknop indrukte en zijn blijdschap als een foto goed gelukt was, was geweldig om te zien. En heel aanstekelijk, is achteraf gebleken. Sinds twee jaar fotografeer ik zelf actief.

Hoewel ik na de middelbare school het liefst fotografie wilde studeren, wist ik niet dat het mogelijk was daar je 'echte baan' van te maken. Dus koos ik voor mijn andere favoriete bezigheid - schrijven - en volgde een studie journalistiek. Na - en eigenlijk ook al tijdens - die studie begon het toch weer te kriebelen. En flink ook. De drang om beelden te creëren werd steeds groter, en ik kon niet anders dan beginnen aan een opleiding fotografie (Fotoacademie). Zodat ik het vak helemaal vanaf de basis kan leren.

De mens boeit mij enorm. Of het nu gaat om portretten of documentair beeld – zolang er een persoon op staat, heeft het mijn aandacht. Op dit moment vind ik deze twee vormen van fotografie dan ook het meest uitdagend om zelf te doen. Vooral de intimiteit die erin verwerkt kan zijn en het verhalende karakter is wat mij zo aanspreekt. Of dit ook de richting is die ik uiteindelijk op zal gaan? Ik sta pas aan het begin van mijn opleiding en leer echt elke dag iets nieuws, dus zeker weten doe ik het niet. Maar de kans is wel heel erg aanwezig."

 

 Foto's © Husne Afsar