Een ogenschijnlijke eenvoudige compositie maar de kracht zit hem in de contrasten en het vinden van de juiste balans. Door bewust gebruik te maken van de dubbele bandensporen op het strand en het rechte houten vlonderpad bouw je een repeterend lijnenspel. Deze herhaald zich in de horizontale lijnen van de strandhuisjes en de achterliggende duinenrij. De kleur van de huisjes geeft een ritmiek mee aan de foto en een fleurig contrast met de donkere stormachtige wolkenlucht waar nog net wat vergelijkbare pasel tinten van de zonsondergang te zien zijn.