De essentie van reflectie in fotografische begrippen, is het 'terugkaatsen van bestaand licht'. Dit licht wordt te vaak gemakshalve genegeerd en alles wordt doodgeflitst om er iets plats van te maken: lekker makkelijk, alles lekker standaard op F11, 1/250 sec en 5600°K. Fotografie als spiegel van de maatschappij!
Veel leuker, als het kan, is het om met natuurlijk licht te werken omdat je dan met de essentie bezig bent: al het licht dat er is, al je kennis en kunde aanwenden om een mooie plaat te maken. Werken met bestaand licht is heerlijk, milieuvriendelijk en voorkomt dat je een hoop tijd kwijt bent aan bijzaken, want met een paar reflectieschermen kom je er ook. Het voordeel is dat je dan ook werkelijk kunt zien wat je fotografeert en dat je modellen langer stilstaan. Waarschijnlijk is dit een restant uit de magische tijd toen alleen de fotograaf, de tijd in een fractie van een seconde stil kon zetten.... voor een eeuwigheid.
"Lekker makkelijk, alles standaard op F11, 1/250 sec en 5600°K. Fotografie als spiegel van de maatschappij!"
Reflecterend op het afgelopen fotografische jaar, constateer ik dat het teveel op de voorgaande jaren lijkt. De commercie draaide door, wij werden er niet beter van en onze foto's meestal ook niet. En ja, ook ik heb lopen dubben of ik de nieuwste telg van mijn cameramerk, 20+ megapixels, zou aanschaffen en neen, ik heb het niet gedaan. Ik zag dat Leica de S serie op de markt bracht en daar ga ik helemaal van glimmen, of misschien toch de nieuwste Hasselblad of....? Trouwens, als ik nu alle guldens en euro's in handen had die ik besteed heb aan kopen van loten van de Staatsloterij, dan had ik allang en de Hasselblad en de Leica S kunnen kopen. Een deprimerende gedachte, maar dat hoort ook bij reflectie.
Nu is ook de tijd dat menig studiofotograaf de flitsinstallatie zorgvuldig opbergt en de continue lichtbakken weer uit de kast haalt. Niet zo zeer omdat hij dan betere foto's maakt, maar om een winterdepressie te voorkomen. Wanneer je regelmatig werkt in een omgeving die verlicht is met duizenden watts continue licht krijg je er gratis lichttherapie bij, zonder naar de psycholoog te hoeven, zonder dat het één cent eigen risico kost en het is volledig aftrekbaar van de belastingen. En dat is iets om vrolijk van te worden, toch?
In deze donkere dagen hoort naast reflectie ook vooruit kijken. De dagen van de 2D-fotograaf zijn geteld, fotografen moeten 3D en multimediaal worden. Naast beeld gaat geluid een steeds belangrijkere rol spelen en ik ga tijdens de jaarwisseling alvast oefenen. Dit jaar koop ik geen vuurwerk maar om een uur of twaalf ga ik de straat op, gewapend met een losse flitser (op stroboscoop stand) en een megafoon. Ik zal me verstoppen achter bomen, struiken en bestelbusjes om vervolgens argeloze voorbijgangers vanuit deze dekking te trakteren op helse xenon flitsen en mijn door de megafoon versterkte …..."KABOEMERDEBOEM"..... gebulder.
Voor iedereen die dan nog overeind is gebleven, zal ik het originele MP3-tje afspelen van het slot uit Händel's "Music for the Royal Fireworks" en ze een scherp, kleurrijk, dynamisch maar vooral een megagoed jaar toewensen.
