In The Photographer's Playbook hebben Jason Fulford en Gregory Halpern meer dan 300 opdrachten gebundeld. Deze oefeningen en experimenten hebben ze niet zomaar uit de hoge hoed getoverd; onder anderen Alec Soth, Stephen Shore, Rineke Dijkstra, Todd Hido en tientallen anderen leveren korte bijdragen.

Wat staat er in The Photographer's Playbook?

Het boek bestaat uit korte, zelfstandige opdrachten. Soms technisch, vaak conceptueel. Bijvoorbeeld:
 

• Maak een serie foto's van één plek, maar alleen op momenten dat je je er ongemakkelijk voelt.
• Fotografeer een ruimte zonder het belangrijkste onderwerp in beeld te brengen.
• Werk een week lang uitsluitend met één brandpunt en geen nabewerking.
• Maak beelden die zijn gebaseerd op herinneringen in plaats van observatie.

Andere opdrachten gaan over sequencing, editing of presentatie. Sommige zijn bijna speels, andere dwingen tot langdurige concentratie. Het niveau varieert, maar veel bijdragen zijn duidelijk bedoeld voor fotografen die al een basis beheersen.

Voor gevorderde fotografen zit de waarde in de verbreding. Niet nóg een boek over compositieregels of belichting, maar een manier om routine te doorbreken. Veel fotografen ontwikkelen een herkenbare stijl, maar raken daar tegelijk door beperkt. Dit boek probeert dat patroon bewust te verstoren.

Het is ook interessant dat de opdrachten afkomstig zijn van uiteenlopende makers. Je krijgt geen uniforme visie, maar een veelheid aan benaderingen. Dat maakt het boek soms grillig, maar ook rijk.

Werken in plaats van consumeren

The Photographer's Playbook vraagt iets van de lezer. Je kunt het niet passief doorbladeren en "geïnspireerd" raken. Het nodigt uit om daadwerkelijk aan de slag te gaan. Sommige opdrachten zijn in een middag uit te voeren, andere vragen weken of maanden.

Voor fotografen die werken aan langlopende projecten kan dit boek helpen om nieuwe ingangen te vinden. Niet door het onderwerp te veranderen, maar door het proces aan te scherpen.

Daardoor is dit een boek een soort gereedschap, dat helpt om uit vaste denkpatronen te stappen en opnieuw te experimenteren, ook wanneer je al jaren fotografeert. Geen portfolio-overzicht, geen theoretisch traktaat, maar een praktijkgerichte verzameling denkoefeningen die je eigen werk indirect beïnvloeden.