Mijn interesse in fotografie is vroeg begonnen, het is te zeggen mijn vader had een camera van Olympus en al die knopjes en cijfertjes op de lens die vond ik wel interessant. Maar verder dan de gebruikelijk kiekjes van schoolreizen en uitstappen met af en toe een vinger voor de lens kwam het niet. Toen ik mijn eerste eigen spiegelreflexcamera had was ik toch wel verkocht aan de mooie foto’s die je uit dat ding kreeg. De tripjes die ik met dat toestel naar Antwerpen heb gemaakt zijn niet te tellen. Uiteraard wou ik vrij snel een geavanceerder toestel en dat werd dan de nikon f-90. Bij de start van mijn eigen gezin heb ik daar vooral babyfoto’s mee gemaakt en net toen ik op punt stond om een donkere kamer in te richten kwamen er meer en meer digitale toestellen op de markt. De eerste spiegelreflexcamera’s vond ik iets te duur en bij toeval kreeg ik een Olympus compact camera, maar door tijdgebrek en andere prioriteiten bleef het fotograferen toch op een laag pitje staan. Na nog een compact camera versleten te hebben werd er vooral gefotografeerd met de smartphone, dan fotografeer je wel veel maar je doet er niks mee (ik toch niet). Mijn jongste dochter suggereerde om terug een camera te kopen, van mijn vriend Joris kreeg ik een Lightroom licentie en zo geschiedde. Nu is de slinger weer volledig doorgeslagen en ben ik weer heel intensief bezig met fotografie.