Winship kiest ervoor de meisjes telkens op eenzelfde manier vast te leggen: frontaal, ten voeten uit en vanaf gepaste afstand. Het maakt de geportretteerde meisjes gelijkwaardig aan elkaar. Kleding en houding zorgen daarnaast voor verwantschap. Allen dragen het donkere schooluniform met wit kanten kraagje en fijne borduursels, dat verplicht is op scholen in Turkije. De jurken, hooggesloten en met lange mouwen, doen ouderwets aan en maken dat de meisjes wel haast uit een andere tijd lijken te komen. De manier waarop zij poseren, is puur, onschuldig en door niets of niemand ingegeven. Ze staan bijna onbewogen voor de fotograaf en kijken haar verwachtingsvol aan. Onzeker over het moment waarop zij ze vastlegt, knijpen ze elkaar in de hand of ontsnapt er een glimlach.

Sweet Nothings

Oost-Anatolië ligt op het grensgebied met ondermeer Georgië, Armenië, Irak, Iran en Syrië en is een knooppunt van nationaliteiten, culturen en religies. In de regio houden veel families hun dochters thuis. Naar school gaan is voor meisjes een uitzonderlijk voorrecht. Het is bijzonder dat de kinderen die Winship portretteerde wel naar school gaan. Toch blijft het de vraag of zij niet alsnog direct vanuit de schoolbanken het huishouden in zullen gaan. De meisjes zijn 'Sweet Nothings'. De zoete woorden die je een geliefde toefluistert, recht uit het hart, maar betekenisloos en onschuldig, zoals ook over de meisjes en hun toekomst wordt gedacht.

Schoolmeisjes uit het grensgebied van Oost-Anatolië, Turkije
Kars, Armeense grens
© Vanessa Winship / Agence VU

Schoolmeisje uit het grensgebied van Oost-Anatolië
Dogobuyezit, Irakese, Azerbeidjaanse grens
© Vanessa Winship / Agence VU

Vanessa Winship

Al ruim tien jaar woont de Britse Vanessa Winship in verschillende landen in Oost-Europa en de Balkan. Tussen 2003 en 2007 woonde zij in Turkije. In 2008 won Winship zowel bij de World Press Photo als bij de Sony World Photography Awards een eerste prijs voor haar 'Sweet Nothings' serie.